kanatları parça parça bu ağustos geceleri yıldızlar kaynarken şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen sen eğer yine İstanbul’san yine kan köpüklü cehennem sarmaşıkları büyüteceğim pancak pancak şiirler tüküreceğim demek yine ben limandaki direkler ormanında bütün bandıralar ayaklanıyor kapı önlerinde boyunlarını bükmüş … Continue reading →

Düşünüyorum da, hayatta en kıl olduğum laflardan biri “özünde iyi” lafı olsa gerek. Kıl olmak demeyeyim de en manasız, en boş ama nasıl boş, bulduğum kalıp bu. Özünde iyi. Bi sigtir git layn. En nihayetinde, etrafta  da”Hırsss hırsss, dünyayı ele … Continue reading →

Bir kere daha akşam oldu gurbet ellerde. Altın rengi güneş, turuncuya döndü önce. Sonra ufku bir kızıllıktır kapladı. Koşuşturmaktan terli çocuklar, şen şakrak bağırışmalarla önümden geçip evlerine dağıldılar. Başları önünde bir çok orta yaş insanı, düşünceli düşünceli evlerine yollandılar. Mahallenin … Continue reading →

Daha henuz 18 yasindaydi ama hayatinin sonundaydi. Tedavisi mumkun olmayan olumcul bir kansere yakalanmisti. Kahir icinde eve kapatmisti kendini…Sokaga cikmiyordu.Annesi, bir de kendisi. O kadardi butun hayati… Bir gun fena halde sikildi, dayanamadi, atti kendini sokaga…Bir yigin vitrin onunden gecti, … Continue reading →

Cami imami Abdullah hoca , resmi islerini yaptirmak icin nufus mudurlugune gider. Kendisinden TC kimlik numarasi istenince, en yakin internet- cafenin yolunu tutmak zorunda kalir. Cafenin kapisindan girerken levhada yazili isim ‘fesuphânallah’ lar,estagfirulla h’lar cektirir hoca efendiye, hem de pespese: … Continue reading →

“Artık kapıları “sen misin” diye, ümitle, heyecanla açmalarıma hiç gerek kalmadı. Öyle bir geldin ki, tüm hüzünlü bekleyişlerim karda kalmış ayak izleri gibi kayboldu! Sanma ki bu gönül seni unuttu; sen, senliğinle geldiğin sürece, ben hep seni yaşatacağım içimde.” Sen … Continue reading →

Kamyonlar uçsuz bucaksız çöllerin ortasında kendilerine eşlik eden yüklü bir toz bulutuyla el ele ilerliyordu. Konvoy az sonra büyük çadırların bulunduğu bir kamp yerine ulaştı. Etrafta binbir güçlükle dolaşan zenci kadınlar görülüyordu. Neredeyse iskelet halini almış yüzlerce insan bu çadırların … Continue reading →

Sen dizime yattın, ben bir hikâye anlattım ve sen büyüdün diyordu kadın. Adam annesine bakıyordu, bir şeyler söylemek istiyor ama tek kelime çıkıyordu dilinden… Zor be anne, çok zor… Zordu aşk evet, oldukça zor yaşanırdı ama insan çıkarırdı zorlukları karşısına. … Continue reading →

Hani şu iş başvurularında firmalara CV veya özgeçmiş gönderiyoruz ya, bu aralar yine kafamı bir şeyler kurcalıyor. Tüm CV’lerin ortak noktası, hep ve sadece “geçmişimiz” hakkında bilgi vermesi. Nerede okuduk, nerede çalıştık, ne işler yaptık, hangi sertifikaları aldık… İyi güzel … Continue reading →

Egosal dertlerim yok… diye düşünüyordum. Hatta o kadar yok ki, olması gerektiğini kendime hatırlatıyordum zaman zaman. Kamçı çünkü bir nevi, iş hayatında olsun, özel hayatta olsun. Ama böyle bir da pipim taşşaaama modeli fazla bir umursamazlığa yol açabiliyor bazen. Egosal … Continue reading →